ေလဆန္ငွက္

ေစာရန္ႏိုင္(အဲန္အမ္ဂ်ီ)

မတ္လ ၂၈ ရက္၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္။

မီဒီယာအလုပ္ရုံေဆြးေႏြးပြဲကို တက္ေရာက္ဖို႕ေရာက္လာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစုနဲ႕အတူ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရဲ႕လွပတဲ့  ရွဳခင္းေတြကို အမွတ္တရ ဓါတ္ပံုမ်ားရိုက္ကူးေနရင္း သူမနဲ႕ မထင္မွတ္ပဲ ေတြ႕ဆံုမိတ္ဆက္စကား ေျပာခြင့္ ရခဲ့ပါ တယ္၊ သူ႕နာမည္ က မခင္ခင္ (နာမည္ရင္းမဟုတ္)။ မဲေဆာက္ျမိဳ႕ကလာတာပါ။ ခ်င္းမိုင္ကိုလည္း ဒီတခါ ပထမ ဆံုး ေရာက္ဖူးျခင္းတဲ့။

သူ႕အေၾကာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိခင္ကေတာ့ သူလိုကိုယ္လိုပဲ သင္တန္းသား တဦးလို႕ ေအာက္ေမ့ခဲ့ပါ တယ္၊ က်ေနာ္တို႕ေရာက္ေနတာက အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ။ ေအအိုင္ဒီ အက္စ္ နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြ။ ေဆာင္းပါး ေတြကို သတင္းေထာက္က်င့္၀တ္ နဲ႕အညီ ဘယ္လိုေရးသားတင္ျပသင့္တယ္ ဆိုတာ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ မီဒီယာ အလုပ္ရုံ ေဆြးေႏြးပြဲ၊ သင္တန္းထဲမွာ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ မိတ္ဆက္ၾကတဲ့အခါ သူမဟာ အိပ္အိုင္ဗြီပိုးနဲ႕ ေနထိုင္သူ တဦးျဖစ္ေၾကာင္း ရဲရဲတင္းတင္း ေျပာျပလိုက္ေတာ့မွ သူ႕အ ေၾကာင္း ကို ပိုၿပီး စိတ္၀င္စားလာရတာပါ။

ဒီလိုနဲ႕ သူနဲ႕စကားေျပာဖို႕ အတြက္ ခ်ဥ္းကပ္ၾကည့္ေတာ့ သူမက လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲနဲ႕ ၀မ္းပမ္းတသာ လက္ခံခဲ့ ျပီး မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ကေန ခ်င္းမိုင္ ေရာက္တဲ့အထိ လမ္းတေလွ်ာက္ လံုး ပူပန္ခဲ့ရတဲ့ သူ႕ရဲ႕စိတ္ခံစားမွဳေတြကိုစၿပီး ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

သူက မနက္ျဖန္ ခ်င္းမိုင္ ေရာက္လို႕ အလုပ္ရုံေဆြးေႏြးပြဲမွာ တခါမွ မေတြ႕ဖူးေသးတဲ့ သတင္းေထာက္ေတြ။ မီဒီယာသမားေတြ။ သင္တန္းဆရာေတြနဲ႕ ဆုံေတြ႕ရင္ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္ စကားေျပာရမလဲဆိုတာ ေတြးမိရင္း ရင္္တထိတ္ထိတ္နဲ႕ ျဖစ္ခဲ့ရတာကို ဘယ္သူ ေတြ သိႏိုင္မွာလဲ တဲ့။

ေဆြးေႏြးပြဲေရာက္ရင္ အဲဒီလူေတြက သူ႕ကို ဘယ္လိုျမင္ၾကမွာလဲ။ ဘယ္လိုေျပာၾကမွာ လဲ။ သူတို႕တေတြနဲ႕ ဘယ္လိုဆက္ဆံရမွာလဲ စတဲ့ ေမးခြန္းေတြ တေယာက္တည္း စဥ္းစားၿပီး တလမ္းလံုးကို ပူပန္ေနမိခဲ့တယ္၊ ေရေရ ရာရာ အေျဖမရွိတဲ့ ေမးခြန္းေတြက သူ႕ကို တကယ္ပဲ ရက္စက္ႏိုင္လြန္းပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ခိုင္မာတဲ့ ယုံၾကည္ ခ်က္နဲ႕ ခ်ထားျပီးသား ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေၾကာင့္ သူမအားတင္းႏိုင္ခဲ့တယ္။

အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ၿပီျဖစ္တဲ့ ခင္ခင္ဟာ ဗမာအမ်ိဳးသမီးတဦးပါ၊ မူရင္း ဇာတိကေတာ့ ျမန္မာျပည္ ဘီလူးကြ်န္း က ျဖစ္ပါတယ္။

သူ႕ရဲ႕ကိုယ္ေတြ႕အျဖစ္ပ်က္ေတြကို သူကိုယ္တိုင္ ျပန္ေျပာျပမွ တျခားသူေတြ သူ႕လို မျဖစ္ေအာင္ ကာကြယ္လို႕ ရေတာ့မေပါ့၊ ပံုႏိွပ္နဲ႕ေရဒီယို သတင္းေထာက္ေတြ။ စာေရး ဆရာေတြက သူ႕အေၾကာင္းကို ေရးၾကမယ္။ ေျပာၾက မယ္ဆိုိရင္ လူအမ်ားႀကီး ဖတ္ရ၊ သိရ၊ ၾကားရမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႕လို လူေတြအေပၚ စာနာၿပီး နားလည္ လာၾကမယ္၊ ဒီလို စာနာ နားလည္လာမွဳဟာ သူတို႕လို ဘ၀တူေတြအတြက္လည္း ပိုၿပီးအား ရွိလာေစမယ္ လို႕ယုံၾကည္တယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႕အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပဖို႕ အားတင္းထားတာလို႕ ခင္ခင္က ေျပာပါတယ္။

ခင္ခင္က ေလးနက္တည္ၾကည္တဲ့ မ်က္နွာထားနဲ႕ “တကယ္ေတာ့ က်မတို႕လိုလူမ်ိဳးေတြ ကိုယ့္အေၾကာင္း ကို ေျပာျပခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ေျပာျပဖို႕ ရွက္ၾကပါတယ္၊ က်မတို႕အေၾကာင္းသိရင္ ကဲရဲ႕မွာ လား။ ရွဳတ္ခ်မွာလား။ ဘယ္လို ခြဲျခားဆက္ဆံ လာမွာ လဲ ဆိုတာကို ေတြးရင္းနဲ႕ အရင္တုန္းက အား ငယ္ ေနမိခဲ့တယ္၊” လို႕ ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဒီလိုအားငယ္ေနမယ့္အစား လူထုထဲကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာလိုက္ရင္ မသိတဲ့ လူေတြ သိလာမယ္။ သူ႕ရဲ႕စကားေတြကို သူ႕လိုဘ၀တူလူမ်ိဳးေတြ ၾကားခဲ့ရင္ သူတို႕ကို အားေပးရာ ေရာက္မယ္လို႕ ယုံၾကည္တဲ့ အတြက္ အခုလို ထုတ္ေဖၚေျပာျပရတာပါတဲ့။

သူနဲ႕ဘ၀တူေတြဟာ အမ်ားတကာနဲ႕ အတူတူေနထိုင္သြားလာဆက္ဆံလို႕ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ ပိုး မကူးစက္ဘူးဆုိတာ အမ်ားက သိလာၾကၿပီး သူတို႕အေပၚ နားလည္လာရင္ သူတို႕ အတြက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ဖို႕ အခြင့္အလမ္းေတြ ရ လာမယ္လို႕ ခင္ခင္က ေျပာပါတယ္။

အတိတ္တခ်ိန္က ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ ခါးသီးဖြယ္ ျဖစ္ရပ္ေတြကို ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ေနဟန္ရွိတဲ့ ခင္ခင္က  “က်မတို႕ ဟာ အမ်ားၾကားမွာ မ်က္ႏွာငယ္ရပါတယ္။ေနာက္ဆံုးမိသားစု အတြင္း မွာ ေတာင္ ခြဲျခားဆက္ဆံတာ ခံၾကရပါတယ္” လို႕ ဆို႕ဆို႕နင့္နင္နဲ႕ေျပာစဥ္မွာပဲ ပါးျပင္ေပၚ ကို မ်က္ရည္ေတြက လိမ့္ဆင္းလာပါေတာ့တယ္။

သူ႕ရဲ႕ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါနဲ႕ ဆုံးပါးသြားတဲ့ေနာက္ပိုင္း မိသားစုလို႕ဆိုတဲ့ ကမၻာေလးကေန တျဖည္းျဖည္း စတင္ေ၀းကြာခဲ့ရပါေတာ့တယ္၊ သူ႕မိဘေတြက တျခားသူ႕ေမာင္ေလး။ ညီမေလးေတြကို သူနဲ႕ ခပ္ေ၀းေ၀းေနဖို႕ ေျပာၾကပါတယ္၊ သူ႕ညီမေလးကေနတဆင့္ သူ႕အေဖအေမရဲ႕စကားကို ျပန္ၾကားရတဲ့အခါ ရင္ နင့္ေအာင္ ခံစားရတဲ့အေၾကာင္း နာက်င္ကြဲအက္တဲ့ ေလသံနဲ႕ “အေဖကေျပာတယ္တဲ့ သူနဲ႕သြားမေတြ႕နဲ႕။ သူနဲ႕သြားမေနနဲ႕။ သူ႕မွာလည္း အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိတယ္။ နင္တို႕ သြားရင္ နင္တို႕ကို ကူးလိမ့္မယ္ ----” လို႕ေျပာဆိုရင္း စကားသံတိမ္၀င္သြားပါတယ္၊ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္အထိ ခင္ခင္ကိုယ္တိုင္က သူ႕မွာ အိတ္ခ်္အိုင္ဗီပိုး ရွိမရွိ မသိရေသးပါဘူး။

အေတာ္ၾကာမွ ဆက္ၿပီး သူမဟာ အပယ္ခံသမီးတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ရေပမယ့္ အနာဂတ္ အတြက္ စဥ္းစားရင္း စိတ္ ကို ျပန္တင္းထားပါတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယုံၾကည္မွဳအျပည့္နဲ႕ မိသားစုကို ရင္ထဲက တိတ္တခိုး ေခ်ပခဲ့တဲ့စကားကေတာ့ “ရတယ္။ ဘာမွ မျဖစ္ဘူး။ တခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ နင္တို႕အမ  ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ ရွင္သန္မလဲ ဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါ” လို႕ေပါ့။

ကာလအခ်ိန္ ၾကာျမင့္လာတာနဲ႕အမွ် သူ႕မိသားစုေတြသာမက ရြာထဲက အျခားရြာသူ ရြာသား ေတြကလည္း သူ႕ကို အလိုမရွိ ျဖစ္လာပါတယ္၊ ရြာထဲကေန ႏွင္ထုတ္ခ်င္တဲ့ အတြက္ စကားလုံးနဲ႕ မထိတထိ ပုတ္ခတ္ေျပာဆို တိုက္ခိုက္လာၾကတယ္၊ သူ႕ကိုရြာထဲမွာ မေနေစခ်င္တာကို ရိပ္မိလာတဲ့ေနာက္ဆုံး ျမန္မာျပည္မွာ မေနေတာ့ဘဲ သူ႕ရဲ႕ဒုတိယ ေယာက္်ားနဲ႕အတူ ထိုင္းႏိုင္ငံကို လာၿပီး အလုပ္လုပ္ကိုင္ဖို႕ ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။

ထိုင္းႏိုင္ငံကိုေရာက္လာတဲ့အခါမွာ ေကာ္ဆန္းေခၚ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းအျပင္ အိမ္ေဖာ္။ ကေလးထိန္း အစ ရွိတဲ့ အလုပ္ၾကမ္းေရာ အလုပ္ေခ်ာပါ လင္မယား ႏွစ္ေယာက္စလုံး မခိုမကပ္ ရုန္းကန္လွဳပ္ရွား ခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ကေလးတေယာက္ယူဖို႕ သေဘာတူဆုံးျဖတ္ခဲ့ျပီး ကိုယ္၀န္ ရလို႕။ ကိုယ္၀န္ရင့္ လာ ခ်ိန္မွာေတာ့ ကေလး မီးဖြားဖို႕ အတြက္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ရဲ႕ မယ္ေတာ္ေဆး ရုံကို ကိုယ္၀န္ သြားအပ္ခဲ့ပါတယ္၊ ေသြးစစ္ တဲ့ အခါက်မွ သူ႕မွာ အိပ္အိုင္ဗြီပိုးရွိေနၿပီဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခဲ့ ရတာပါ။

အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိမွန္း သိသြားတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူမမွာ ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႕ ဆရာ၀န္ကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္၊ ဆရာ ၀န္ က သူမကို အားမငယ္ဖို႕ သူ႕ခင္ပြန္းကိုလည္း လာၿပီးေဆးစစ္ဖို႕ ေဖ်ာင္းဖ်ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ သူခင္ပြန္းကိုပါ ေသြးလာစစ္ေစခဲ့ပါတယ္၊ ထူးျခားတာကေတာ့ သူခင္ပြန္း ေသြးစစ္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။

အခုဆိုရင္ ကေလးတေယာက္ေတာင္ ေမြးဖြားခဲ့ပါၿပီ၊ ကေလးေမြးၿပီးၿပီးခ်င္း ကေလးမွာမ်ား အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး ရွိေန မလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္န႕ဲ ခင္ခင္ ခမ်ာ ရင္တထိတ္ထိတ္ ျဖစ္ခဲ့ရပါ တယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကေလးမွာ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး မေတြ႕ဘူးလို႕ ဆရာ၀န္ေတြက ေျပာေတာ့ ခင္ခင္ အတိုင္းမသိ ၀မ္းသာမိခဲ့ရတာေပါ့။

ခင္ခင့္မွာ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး ရွိေနေပမယ့္။ ပိုးကင္းစင္တဲ့ သူမေယာက်ာ္း နဲ႕ ကေလးတို႕ မိသားတစု အတူတူပဲ ေနၾကပါတယ္၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး မကူးစက္ဖို႕ အတြက္လည္း ကြန္ဒုံးကို မေပါက္ၿပဲေအာင္ အသုံးျပဳတဲ့အျပင္ မိသားစုတစုလံုး ကိုယ္လက္ သန္႕ရွင္း ေအာင္ ေနၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႕ညီညႊတ္တဲ့ အဟာရရိွတဲ့ အစားအစာေတြ မွန္မွန္စား။ မွန္မွန္အိပ္ၿပီး အားေဆးေတြလည္း ပုံမွန္ေသာက္ခဲ့ပါတယ္။

လူတခ်ိဳ႕က အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိသူေတြကို အျမင္ဆိုးနဲ႕ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုၿပီး ေရွာင္ဖယ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္၊ ဆရာမ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ ကေတာ့ “ေယဘူယ်အားျဖင့္ေတာ့ ေၾကာက္ၾကတာေပါ့၊ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း မေကာင္းမွဳတခုခု လုပ္ခဲ့တယ္လို႕ အထင္ေသး တာတို႕ အဲဒါေတြေတာ့ ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ေတာ့ ရွိၾက တယ္” လို႕ ေျပာပါ တယ္။

တခ်ိဳ႕ကလည္း ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါနဲ႕ ပတ္သက္ရင္ “ဘယ္သူမျပဳ မိမိမွဳ” လို႕ ႏွိမ္ခ် ေျပာဆိုၿပီး ေ၀ဒနာ သည္ ေတြကို အျပစ္ေျပာတာရွိပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေဆာင္ပုဒ္ဟာ မူးယစ္ေဆး၀ါးကို ေသြးေၾကာထဲ ထိုးသြင္း တာနဲ႕ လိင္အေပ်ာ္အပါး လိုက္စားတာေၾကာင့္ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ေရာဂါပိုး ကူးစက္ခံရတဲ့ ေ၀ဒနာသည္ေတြအေပၚ လိုက္ေလ်ွာ္ညီေထြမွဳ ရွိေကာင္းရွိေပမယ့္ အျပစ္ကင္းတဲ့ အျခားနည္းေတြနဲ႕ ကူးစက္ခံရသူ ေ၀ဒနာရွင္ေတြ အတြက္ေတာ့ အဲဒီစကားဟာ ရက္စက္လြန္းရာက်ပါတယ္လို႕ က်န္းမာေရးပညာေပး ႏိုက္တင္ေဂးလ္ဂ်ာနယ္ရဲ႕ အယ္ဒီတာ ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြက ေျပာပါတယ္။

သုေတသီေတြရဲ႕ ေလ့လာေတြ႕ရွိခ်က္အရ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး ကူးစက္ပ်ံ႕ႏွံ႕ျခင္းဟာ လိင္ဆက္ ဆံျခင္းနဲ႕ မူးယစ္ ေဆး၀ါး ကို ေသြးေၾကာထဲ ထိုိုးသြင္းျခင္းဆိုတဲ့ နည္းလမ္းႏွစ္မ်ိဳး သာမက ဘဲ မိခင္မွတဆင့္ ကေလးဆီသို႕ ကူးစက္ျခင္းနဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲကို နည္းတမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးပါရွိတဲ့ေသြး (သို႕မဟုတ္) ေသြးရည္ၾကည္မ်ား တိုက္ရိုက္ ထည့္သြင္းျခင္း သို႕မဟုတ္ မေတာ္တဆ ၀င္ေရာက္ျခင္းအားျဖင့္လည္း အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး ကူးစက္ ႏိုင္ပါတယ္။

အခုဆိုရင္ ခင္ခင္ဟာ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းမွာ လူမွဳေရး ကူညီေစာင့္ေရွာက္မွဳ လုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေနသူပါ၊ လူနာေတြ။ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိသူေတြ ကိုလညိ္း စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာသာမက ရုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာအရပါ အားေပးကူညီေနပါတယ္၊ ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားကို ႏွစ္သိမ့္အားေပးျခင္း။ ေဆးတိုက္ ေပးျခင္း။ ထမင္းခြံ႕ ေကြ်းျခင္း။ ေရခ်ိဳးေပးျခင္း။ ကိုယ္လက္သန္႕ရွင္းေရး လုပ္ေပးျခင္းနဲ႕ အ၀တ္ေလွ်ာ္ေပးျခင္း ေတြ လုပ္ေပးပါတယ္၊ ေဆြမ်ိဳးမရွိတဲ့လူနာေတြဆိုရင္ အစစအရာရာ လုပ္ေပးပါတယ္၊ ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခြင့္ရ တာဟာ သူမအတြက္ ရွင္သန္ျခင္းကို ရေစတာပဲလို႕ ခင္ခင္က ေျပာပါတယ္။

ဒီရွင္သန္မွဳမွာ အဓိကကေတာ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ က်န္းမာမွဳက အေရးႀကီးတယ္လို႕ ေျပာပါ တယ္၊  “အရင္တုန္း က ႏွာေစးတယ္။ ေခ်ာင္းဆိုးတယ္ဆိုရင္ အိပ္ရာေပၚမွာ လွဲေနလိုက္ တယ္၊ အခုက်ေတာ့ ကိုယ္က အိပ္ရာေပၚမွာ လွဲလိုက္ရင္ ကိုယ့္က်န္းမာေရးဟာ ပိုဆိုး လာမွာစိုးလို႕ဆိုၿပီးေတာ့  ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ျဖစ္ေအာင္။ ေတာင့္ေတာင့္ တင္းတင္းျဖစ္ ေအာင္ ျပန္ေနတယ္၊ ဒီလိုေနတဲ့အတြက္ က်န္းမာေရးက ေကာင္းမြန္ လာတယ္။ စိတ္က ျပန္ေပ်ာ္ရႊင္လာတယ္၊ အဲလိုမ်ိဳးျဖစ္လာတဲ့အခါက်ေတာ့ က်န္းမာေရး က ဘာမွမျဖစ္ေတာ့ ဘူးေလ၊ အကယ္၍ ဒီအလုပ္ကို မလုပ္ခဲ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ စိတ္ဓါတ္ေတြ တအား က်ၿပီးေတာ့ အိပ္ရာထဲမွာ လဲလိုက္မွာေပါ့၊ အခုက်ေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္ႏိွဳက္က လူနာေတြကို လိုက္ၿပီး အားေပးတယ္။ အႀကံေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ ကိုယ္က အိပ္ရာထဲမွာ လဲေနရင္ သူတို႕က ပိုၿပီး စိတ္ဓါတ္ က်မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ စိတ္ကို ျပန္တင္းလိုက္ၿပီး အားျပန္ရွိလာတယ္။”

သူ႕မွာ အိပ္ခ်္အိုင္ဗီေရာဂါပိုးကို ဟန္႕တားေပးတဲ့ ေအအာရ္ဗြီေဆး မရရွိေပမယ့္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနၿပီး အဟာ ရရွိတဲ့ အစားအစာကို စားေသာက္ျခင္း။ ပုံမွန္အိပ္စက္ အနားယူ ျခင္းနဲ႕ အားေဆးေတြ ပုံမွန္မွီ၀ဲသုံးစြဲျခင္းအားျဖင့္ က်န္းက်န္းမာမာ ေနႏိုင္ပါတယ္တဲ့၊ က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္တဲ့အေနနဲ႕ ကိုယ္လက္ သန္႕ရွင္းေအာင္လည္း ေနပါ တယ္။

လူနာနဲ႕ အားေပးစကားေျပာတဲ့အခါ သူ႕ရဲ႕အေတြ႕အႀကံဳ။ ဘ၀ျဖတ္သန္းမွဳေတြကို ေျပာျပ ပါတယ္၊ တခါတေလ လူနာေတြေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ အာလာပသလႅာပနဲ႕ ဟာသေတြ ေျပာတယ္။ သူေျပာတဲ့စကားေၾကာင့္ လူနာက သေဘာက်ၿပီး ရယ္ေမာတတ္ပါတယ္၊ ဒါေတြကိုၾကည့္ၿပီး သူပီတိျဖစ္မိတယ္၊ ဒါဟာ သူ႕ရဲ႕ ရွင္သန္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳး ေပးေတြပဲလို႕ ေျပာပါတယ္။

ဒီအလုပ္ကိုလုပ္ရတာ သူမေပ်ာ္ပါတယ္တဲ့၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိသူ ဘ၀တူအခ်င္းခ်င္း အားေပးတဲ့အတြက္ ပိုၿပီး ထိ ေရာက္မွဳရွိတယ္လို႕လည္း ခင္ခင္က ယုံၾကည္ပါတယ္။

“အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိတဲ့သူေတြဟာ စိတ္ဓါတ္အရမ္းက်ခဲ့တယ္၊ က်မနဲ႕ေတြ႕တဲ့ အခါက်ေတာ့ က်မအ ေၾကာင္းေတြ ေျပာျပတယ္၊ ကိုယ့္ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြ ေျပာျပတယ္၊ က်မမွာ လည္း အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီ ပိုးရွိတယ္၊ နင္တို႕ စိတ္ဓါတ္မက်နဲ႕၊ က်မဘ၀မွာလည္း ဒီလိုပဲ အပစ္ ပယ္ခံရတယ္၊  ဒီေရာဂါေတြက စိတ္နဲ႕ပတ္သက္တယ္ ဆိုၿပီးရွင္းျပတယ္၊ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ ရယ္။ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႕က အေရးႀကီးတယ္၊ က်မသူတို႕ကုိ ဒီလိုအားေပးၿပီးေတာ့ သူတို႕ လည္း နားလည္လာတယ္။”

ေဆးပညာရွင္ေတြက အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိသူေတြကို ပုံမွန္အတိုင္း ဆက္ဆံလို႕ရၿပီး အတူတူ ထမင္းစားျခင္း။ ေရခ်ိဳး ျခင္း။ အိမ္သာခြက္ အတူတူသုံးျခင္းနဲ႕ လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ျခင္း။ ေပြ႕ဖက္ႏွမ္းရွဳ႕ံျခင္းအားျဖင့္ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး မကူး စက္ႏိုင္ပါ၊ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုးရွိသူနဲ႕ လိင္ ဆက္ဆံရင္လည္း လိင္အဂၤါမွာ အနာအဆာမရွိဘဲ ႏွစ္ေယာက္စလုံး သန္႕ရွင္းက်န္းမာ ေနၿပီး အကာအကြယ္ (ကြန္ဒုံး) ကုိလည္း စနစ္တက် အသုံးျပဳမယ္ဆိုရင္ အိပ္ခ်္အိုင္ဗြီပိုး မကူး စက္ႏိုင္ဘူးလို႕ ဆိုပါတယ္။

မခင္ခင္ဟာ မိသားစုကမၻာေလးထဲက အပယ္ခံသမီးျဖစ္ခဲ့ရေပမယ့္ သူတပါးကို တတ္အား သေရြ႕ကူညီေနရတဲ့ လက္ရွိအလုပ္အေပၚမွာ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ေက်နပ္ေနသူပါ၊ အကယ္၍ မ်ား အခုခ်ိန္မွာ သူ႕မိသားစုေတြကို ရွင္းျပ ခြင့္သာရခဲ့ရင္ သူ႕ကိုပစ္ပယ္မွာမဟုတ္ဘဲ သူ႕ရဲ႕လက္ရွိ အလုပ္ေၾကာင့္ ဂုဏ္ယူေက်နပ္ေနၾကလိမ့္မယ္လို႕ တေယာက္တည္းေတြးၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ ေနမိတယ္လို႕ အၿပံဳးတပြင့္နဲ႕ ေျပာျပသြားခဲ့ပါတယ္။